انجمن علمی دانشجویان تاریخ دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهرانپژوهش در تاریخ2322-122414120240822The Political Approach of Ardavan II on the Western Borders of the Arsacids Kingdomرویکرد سیاسی اردوان دوم در مرزهای غربی شاهنشاهی اشکانی1542105425FAامینبابادیدانشجوی دکتری تاریخ ایران باستان دانشگاه تهرانامیرعباسصفی زادهکارشناس ارشد تاریخ ایران باستان دانشگاه تهرانJournal Article20241218Determining the political policy of the Parthians, both inside and outside the country, is always difficult and sometimes impossible due to the lack of available documents. Nevertheless sometimes, by putting together the available evidence, a definite conclusion can be reached. During the reign of Artabanus II of Parthia, the Parthian Empire faced many political problems, such as Roman Empire’s attempt to conquer Armenia as well as the tendency of the puppet governments for decentralization, therefore the Arsacid government needed a new approach in the field of domestic and foreign policy to get out of the crisis. Therefore, the main question of the current research is, what was the political approach and executive mechanism of Artabanus II in the western borders of his territory against hostile clans and governments? The findings of this article will show that in order to deal with the mentioned problems, Artabanus II on the one hand, reduced the authority of local dynasties such as Elymais, Azarbaijan, and Characene and replaced some of them with members of the Parthian family, and on the other hand, lessened the influence of local aristocracy and diminished the authority of local rulers of city-states in his territory. Along with internal proceedings, the policy of confronting Roman influence in Armenia was also included in Artabanus ‘s agenda, which was temporarily resulted with the failure of the Parthians. Although all his actions did not have immediate results, they became a model for his successors in the following decades.تعیین خط مشی سیاسی اشکانیان در داخل و خارج کشور، به دلیل کمبود اسناد موجود، همواره امری مشکل و گاه محال است. با وجود این، در برخی اوقات با کنار هم گذاشتن شواهد موجود میتوان به نتیجهی مشخصی رسید. شاهنشاهی اشکانی در دورهی اردوان دوم با مشکلات عدیده سیاسی مانند تلاش روم برای فتح ارمنستان و تمایلات گریز از مرکز حکومتهای دستنشانده روبرو بود و به رویکرد نوینی در زمینهی سیاست داخلی و خارجی برای خروج از بحران نیاز داشت. پرسش اصلی پژوهش حاضر این است که رویکرد سیاسی و ساز و کار اجرایی اردوان دوم در مرزهای غربی قلمرو خود و در برابر طوایف و حکومتهای متخاصم چگونه بود؟ یافتههای این مقاله نشان خواهند داد که اردوان برای مقابله با مشکلات مذکور، از طرفی اقدام به کاهش قدرت دودمانهای محلی چون الیمایی، آذربایجان و خاراکنه و جایگزینی برخی از آنها با اعضای خاندان اشکانی و از طرف دیگر اقدام به کاهش قدرت اشراف محلی و کاهش اختیارات داخلی دولتشهرها کرد. در کنار اقدامات داخلی، سیاست مقابله با نفوذ روم در ارمنستان نیز در دستور کار اردوان قرار گرفت که موقتاً با عدم موفقیت اشکانیان همراه بود. هرچند همهی اقدامات او بازده آنی نداشت؛ اما به سرمشقی برای جانشینانش در دهههای بعد تبدیل شد. https://pdtsj.ut.ac.ir/article_105425_e2a5e47f2546b5808dc9cd83d44d231e.pdfانجمن علمی دانشجویان تاریخ دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهرانپژوهش در تاریخ2322-122414120240822The Shah Abd al-Azim Shrine and its Vaqf under the Safavidsحرم عبدالعظیم و موقوفات آن در زمان صفویان4377105429FAفرشیدنوروزیدانش آموخته دکتری تاریخ ایران اسلامی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.0000-0002-7253-7240حمیدرضاآریانفراستادیار، بنیاد ایرانشناسی، تهران، ایران.Journal Article20240708The most significant aspect of Safavid history in Iran is the adoption of Shi'a Islam. The Safavids undertook various measures to promote Shi'ism: they invited Arab religious scholars from outside Iran and supported Shi'a rituals. The shrines of the Shi'a Imams and their descendants, which held special importance for Shi'as, were revered by the Safavids. While some studies have examined the Safavid protection of the Mashhad Shrine during the reigns of Shah Tahmasb and Shah Abbas, there has been little research to explore the Safavid impact on Imamzadeh shrines, i.e., comparing pre-Safavid and post-Safavid periods. This study traces the history of the renowned Shah Abdol Azim Shrine near Tehran up to the 19th century. It also examines the Safavid impact, how the shrine changed after the rise of the Safavid state, and how it functioned after the fall of the Safavids. Particular attention is paid to the waqf or religious endowment belonging to the shrine, which provided financial support. Finally, this study highlights the Safavid contribution to the shrine and to Shi'aization in general.مهمترین ویژگی تاریخ صفویه در ایران، پذیرش اسلام شیعی است. صفویان اقدامات مختلفی برای ترویج تشیع انجام دادند: آنها علمای دینی عرب را از خارج از ایران دعوت کردند و از مراسمات شیعیان حمایت کردند. زیارتگاههای امامان شیعه و نوادگان آنها که برای شیعیان از اهمیت ویژهای برخوردار بود، مورد احترام صفویان بود. اگرچه برخی مطالعات حفاظت صفویه از حرم مشهد را در دوران شاهطهماسب و شاه عباس بررسی کردهاند، اما تحقیقات کمی برای بررسی تأثیر صفویه بر امامزادهها، یعنی مقایسه دورههای پیش از صفویه و پس از صفویه انجام شدهاست. این پژوهش به شرح تاریخچه حرم مشهور شاهعبدالعظیم در نزدیکی تهران تا قرن نوزدهم میپردازد. همچنین تأثیر صفویه، چگونگی تغییر حرم پس از ظهور دولت صفوی و چگونگی عملکرد آن پس از سقوط صفویان را بررسی میکند. به وقف یا موقوفه شرعی متعلق به حرم که حمایت مالی برای آن فراهم میکرد، توجه ویژهای میشود. در نهایت، این مطالعه سهم صفویان در حرم و بهطور کلی شیعهسازی را برجسته میکند.https://pdtsj.ut.ac.ir/article_105429_c931887f9a0ca05dd9c4a893c8c14c3e.pdfانجمن علمی دانشجویان تاریخ دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهرانپژوهش در تاریخ2322-122414120240822Review and critique of the article “Makran sea in historical documents and sources”بررسی و نقدِ مقالۀ «دریای مکران در اسناد و منابع تاریخی»79107105428FAعلیرضاکچوییگروه تاریخ. دانشکده ادبیات. دانشگاه تهران. تهران. ایرانJournal Article20240424In several decades of numerous researches about the name of the Persian Gulf and the Sea of Oman, a lot of meaning has been found from them, which was the historical and original name of this water area. The article “Makran Sea in Historical Documents and Sources” is also written to research the historical and original name of Oman Sea. According to the authors of this article, the name of Oman does not exceed the 18th century and its historical and original name is Makran. The purpose of this article is to test the claim of the authors of the article against the historical and geographical texts of the middle centuries and the extent of success of the authors in investigating the name of this sea.The findings of the present research show that the mentioned article has content flaws, a basic literary method. In addition, the main claim of the article, the denial of the name of the Oman Sea, while it is in conflict with the explicit historical statements, like many phrases and clauses of the article that are copied from other research texts, is taken from the article of Imam Shushatri, without referring to him. To this credit, the article on Darya Makran in historical documents and sources, despite the great name of its authors, does not have the necessary merit to be published in a scientific-research journal, and it is better to be deleted from the page of the Journal of Historical Researches of Iran and Islam.در چند دههی اخیر تحقیقات متعددی راجع به نام دریاهای جنوب ایران به زبان فارسی نگاشته شده که مراد بسیاری از آنها اثبات صحت و اصالت نام فارس برای پهنهی آبی واقع در غرب تنگهی هرمز بوده است. مقالهی «دریای مکران در اسناد و منابع تاریخی» نوشتهی محسن ابوالقاسمی، سامان مصفا، احمدرضا قائم مقامی و فرح زاهدی نیز از جمله پژوهشهایی است که به منظور بررسی نام تاریخی و اصیل دیگر دریای جنوب ایران، دریای عمان (مکران)، نگارش یافته است. در مقالهی یادشده ادعای اصالت و تاریخی بودن نام مکران برای دیگر دریای جنوب ایران و رواج نام عمان برای این پهنهی آبی بعد از سدۀ هجدهم میلادی با دخالت دولت بریتانیا مطرح شده است. هدف مقالهی حاضر به آزمون گذاشتن ادعای نویسندگان مقاله با محک متون تاریخی و جغرافیایی سدههای میانه و بررسی ساختاری، روشی و ادبی مقالهی مذکور است. یافتههای پژوهش حاضر نشان میدهد ادعای اصلی مقالهی «دریای مکران در اسناد و منابع تاریخی» بالکل باطل و به نوعی تحریف آشکار تاریخ است. همچنین، مقاله دارای ایرادهای ساختاری، روشی و ادبی بسیار و اساسی نیز است. با این همه، جدیترین ایراد آن، انتحال بسیاری از عبارات و بندهای آن، از جمله مدعای اصلی آن، از دیگر تحقیقات است.https://pdtsj.ut.ac.ir/article_105428_ee8a67363c98d6b55b5fdeeb089f2662.pdfانجمن علمی دانشجویان تاریخ دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهرانپژوهش در تاریخ2322-122414120240822Islamic Historiography: A Political Drama or Narrative of Event?
Review of "Parable and Politics in Early Islamic History" by Tayeb El-Hibriتاریخنگاری اسلامی: نمایشنامهی سیاسی یا روایت واقعه؟ نقد و بررسی «روایت و سیاست» طیب الحبری113122105427FAفاطمهبختیاریدانشآموخته دکتری تخصصی تاریخ اسلام، گروه تاریخ دانشکده ادبیات دانشگاه تهرانJournal Article20260106https://pdtsj.ut.ac.ir/article_105427_ec6e411553d04950c3225c1fbdc8d116.pdfانجمن علمی دانشجویان تاریخ دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهرانپژوهش در تاریخ2322-122414120240822Review of Parable and politics in early Islamic history: the rashidun chaliphs, by Tayeb. El-Hibriمروری بر کتاب روایت و سیاست نوشتهی طیب الحبری123127105430FAفرددانراستاد بازنشسته تاریخ خاور نزدیک، دانشگاه شیکاگومرضیهالمطهریکارشناس ارشد تاریخ اسلام، دانشگاه الزهراJournal Article20260106https://pdtsj.ut.ac.ir/article_105430_04ab0560fb6d76df30a9deb7648e0344.pdfانجمن علمی دانشجویان تاریخ دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهرانپژوهش در تاریخ2322-122414120240822Response to Fred Donner’s review of Parable and politics in early Islamic history: the rashidun caliphsپاسخ به مقاله مروری فرد دانر بر کتاب روایت و سیاست129132105431FAطیبالحبریاستاد مطالعات عربی و خاور نزدیک، دانشگاه ماساچوستمرضیهالمطهریکارشناس ارشد تاریخ اسلام، دانشگاه الزهراJournal Article20260106https://pdtsj.ut.ac.ir/article_105431_74a6d364074239b781f3af1894acac95.pdfانجمن علمی دانشجویان تاریخ دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهرانپژوهش در تاریخ2322-122414120240822Review of El-Hibri, Tayeb. Parable and Politics in Early Islamic History: The Rashidun Caliphsمروری بر کتاب تمثیل و سیاست در تاریخ صدر اسلام: خلفای راشدین اثر طیب الحبری133140105432FAزوهَرحضرمی ـ الوشاستادیار الهیات و ادیان، دانشگاه دوبلین.اکرمکریمزاده اصفهانیدانشآموخته دکتری تخصصی تاریخ ایران بعد از اسلام، گروه تاریخ دانشگاه تهرانJournal Article20260106https://pdtsj.ut.ac.ir/article_105432_54a11c00299ecbd1cd594a95187b56bc.pdfانجمن علمی دانشجویان تاریخ دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهرانپژوهش در تاریخ2322-122414120240822The Imamate of the Jamaat as a Mechanism for Legitimizing the Caliphate in Early Islamic Narratives;
A Critical Rereading of Tayeb El-Hibri's Viewpoint in the Historiography of the Early Caliphateامامتِ جماعت بهمثابه سازوکار مشروعیتبخشی به خلافت در روایتپردازیهای صدر اسلام؛ بازخوانی انتقادی دیدگاه طیب الحبری در تاریخنگاری دوره آغازین خلافت141168105433FAمحمدشهسواریدانشجوی کارشناسی ارشد، گروه تاریخ دانشگاه تهرانJournal Article20260106https://pdtsj.ut.ac.ir/article_105433_26c0eb74eb2e815d15918a4ac46473ec.pdf