انجمن علمی دانشجویی تاریخ دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهرانپژوهش در تاریخ2322-12245120140522A Study On The Role Of Amir Alishir Navaie In Political Struggles In Sultan Hosein Bayqara periodبررسی نقش امیر علیشیر نوایی در کشاکشهای سیاسی دورهی سلطان حسین بایقرا12470728FAرقیهعلیپور بهزادیدانشجوی کارشناسی ارشد تاریخ دانشگاه اصفهانابوالحسنفیاض انوشاستادیار گروه تاریخ دانشگاه اصفهانJournal Article20190420Amir Alishir Navaie (d: 906 A.H) is the most famous court personality in the Sultan Hosein Bayqara period. His relation with Sultan and his militant nobility gave him special advantages in court. But his presence in the administrative system - which managed by viziers like: Majd-o-din Mohammad Khawfi , Nezam-ol-molk Khawfi and Afzal-o-din Mohammad Khawfi - caused political struggle among administrators.
Amir Alishir Navaie and Tajik administrators accused each other of crimes such as : to misappropriate of public money , to participate in family conspiracies and to weaken administrative system by the side of princes. The essay is based on historical sources with analytic - descriptive method and try to explain the role of Amir alishir Navaie in the struggles.امیر علیشیر نوایی(متوفی906ق) بر جسته ترین شخصیت درباری در دوران سلطان حسین بایقرا ست. مجالست و همنشینی با سلطان حسین بایقرا و از طرفی قرار گرفتن در طیف اشراف نظامی ترک، سبب شده بود تا او خود را صاحب امتیاز در دربار سلطان بداند. از این رو با حضور او در تشکیلات اداری سلطان و قرار گرفتن در کنار دیوان سالاران ایرانی از جمله مجد الدین محمد خوافی، نظام الملک خوافی و افضل الدین محمد خوافی، زمینه ی کشاکش سیاسی در میان دیوان سالاران فراهم شد. متوسل شدن به روش هایی چون اتهام به تقصیر و تصرف در اموال دولتی، اتهام نقش داشتن در توطئه های خانوادگی و تلاش در تضعیف جایگاه دیوان سالاران در نزد شاهزادگان از جمله اقداماتی بوده است که امیر علیشیر نوایی و دیوان سالاران ایرانی علیه یکدیگر به کار می بردند. این مقاله بنابر روش توصیفی_ تحلیلی و بر اساس منابع کتابخانه ای گردآوری شده است.https://pdtsj.ut.ac.ir/article_70728_fb122c14509708092e8215b136df4ea0.pdfانجمن علمی دانشجویی تاریخ دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهرانپژوهش در تاریخ2322-12245120140522Second Pahlavi political power structure and its effect
on Islamic revolution appearingساختار قدرت سیاسی پهلوی دوم و تأثیر آن در بروز انقلاب اسلامی255070729FAمحمد حسنالهی زادهاستادیار تاریخ دانشگاه بیرجندحبیبحیاریدانشآموخته کارشناسی ارشد تاریخ دانشگاه بیرجندJournal Article2019042037 years period of second Pahlavi, regarding to power using one's influence divided in two period. First period was from 1941 till 1953 that there wasn’t concentrated political power and set of kingdom structure had the least role in doing sovereignty and the second period was from 1953 till 1979 that government could changed to the only political power source. according to new position ,second Pahlavi political structure power is also formed. This structure which was concentrated and personal and rely on the army and informational forces supreme court parties, and oil income try to ascertain his sovereignty on society with 2 supervising-control and overcoming methods. And by this way he govern society in his control but the end of such policy cause society cynicism and indifferent to regime. The purpose of this study is to show the effect of political power structure of second Pahlavi in distrust and avoiding from government and at least show Islamic revolution appearing.دوره 37 ساله پهلوی دوم به لحاظ قدرتِ اعمالِ نفوذ، به دو دوره تقسیم می شود. دوره اول از 1320 تا 1332ش که قدرت متمرکز سیاسی وجود نداشت و مجموعه نهاد سلطنت کمترین نقش را در ایفای حاکمیت داشت. دوره دوم از 1332 تا 1357ش که حکومت توانست به یگانه مرجع قدرت سیاسی تبدیل شود. با توجه به موقعیت جدید، ساختار قدرت سیاسی پهلوی دوم نیز شکل گرفت. این ساختار متمرکز و شخصی بود و بر ارتش و نیروهای اطلاعاتی، دیوانسالاری، احزاب و درآمد نفت متکی بود و با دو شیوه نظارت – کنترل و سرکوب سعی کرد حاکمیت خود را بر جامعه محقق کند و از این طریق جامعه را تحت کنترل خود درآورد ولی پیامد چنین سیاستی منجر به بدبینی و بی تفاوتی جامعه نسبت به رژیم شد. این مقاله بر آن است تا تأثیر ساختار قدرت سیاسی پهلوی دوم را در بی اعتمادی و دوری مردم از حکومت و در نهایت بروز انقلاب اسلامی نشان دهد. https://pdtsj.ut.ac.ir/article_70729_8da48e307f93f01e4c8776eaa34a19e9.pdfانجمن علمی دانشجویی تاریخ دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهرانپژوهش در تاریخ2322-12245120140522Style Imam Ali in cooperation with the Ahl e Ketabسیرهی امام علی(ع) در تعامل با اهل کتاب517170730FAمصطفیپیرمرادیاناستادیار و عضو عیئت علمی دانشگاه اصفهانکبریشهریکارشناسی ارشد تاریخ اسلام دانشگاه اصفهانزینبحمزه پورکارشناسی ارشد تاریخ اسلام دانشگاه اصفهانJournal Article20190420Imam Ali (peace be upon him) attained imamate after twenty-five years distance from Islamic politics and a return to pagan and perversive traditions from Quran’s principles. Imam had to perform a new cultural program to reform Islamic society. This program consisted of social, political, cultural and economic systematization. One of the characteristic of social systematization was regularization of relationship with “People of the Book”; this was because of the presence of various religious minorities that were significant in Imam Ali’s caliphate. These minorities were consisted in the Jew, the Christian, the Zoroastrian and the Sabean. Therefore, balance and regularization of civil, social, economic and cultural relationship with “People of the Book” was impossible. His Holiness believed in social rights for everyone, especially social freedom for minorities, this means that he recommended his governors to observe rights of “People of the Book”, and abstain from oppression. So it seems Imam Ali acted moderately towards “People of the Book”. Therefore, this research is to study the operational and theoretical nature of Imam Ali towards “People of the Book”, and also his interaction with religious minorities. The study will discuss different rights of minorities and will explain the model of cultural eminence in the view of interaction with “People of the Book”.امام علی(ع) که پس از یک دورهی 25 ساله دوری از صحنهی سیاسی اسلام و بازگشت به سنتهای جاهلی و انحراف از اصول قرآنی به امامت رسیدند، ناگزیر بودند برای اصلاح جامعهی اسلامی برنامه تمدن سازی نوینی را اجرا کنند. این برنامه شامل نظام سازی اجتماعی، نظام سازی سیاسی، نظام سازی فرهنگی و نظام سازی اقتصادی بود. یکی از مشخصههای نظام سازی اجتماعی، تنظیم روابط با اهل کتاب بود که این به سبب حضور اقلیتهای دینی گوناگونی بود که در قلمرو خلافت آن حضرت اهمیت داشت. این اقلیتها شامل یهودیان، مسیحیان، زرتشتیان و صابئین بودند. بنابراین تعادل و تنظیم روابط حقوقی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی با اهل کتاب ضرورتی امکانناپذیر بود . آن حضرت حقوق اجتماعی را برای آحاد جامعه بهویژه آزادی اجتماعی نسبت به همه اقلیتها قائل بودند و فرمانداران خود را به رعایت حقوق اهل کتاب و پرهیز از ستمگری نسبت به آنان توصیه میکرد. بنابراین چنین تصور میشود که امام علی (ع) با اهل کتاب روابط مدارا گونهای داشتند. لذا این پژوهش درصدد بررسی سیرهی عملی و نظری امام علی(ع) با اهل کتاب و تعامل آن حضرت با اقلیتهای دینی است و حقوق گوناگون آنان را بررسی خواهد کرد و مدل تمدن ساز علوی را در تعامل با اهل کتاب نبین خواهد کرد.https://pdtsj.ut.ac.ir/article_70730_9287d492fe0a2d79396d670f2f6bc560.pdfانجمن علمی دانشجویی تاریخ دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهرانپژوهش در تاریخ2322-12245120140522The Iranian weapons in period of Sassanidجنگ ابزارهای ایرانیان در عصر ساسانی729570731FAمسلممیرزاوندمدرس دانشگاه جامع علمی کاربردی مرکز اندیمشکJournal Article20190420Ardeshir the first, the founder of Sasani kingdom, having overthrowing the Molouk altavayef kingdom-Ashkani kingdom- set out to raise a powerful army. An army that in a few years later was capable of achieving remarkable successes in confronting Iranian’s kingdom enemies with the help of assaulting and defending weaponries. His substitutes also in both assaulting and defending wars were able to defeat the enemies based on different war situations with the help of various weapons. For instance in confrontations with the Romans who had assaulted the Iranians borders and had retreated to their castles to defend their achievements, the Iranians had mostly usually surmounted the Romans making use of catapults and portcullis-knockers to go through their hindrances. Also, Iranians had achieved significant successes over the Turkish army and the eastern desert-dwellers people. These successes originated from different factors such as enough military forces, various excerpts from former Iranians governments and other nations’ weaponry system, creativity in producing weapons, suitable workshops for producing weapons, powerful army maneuver, powerful domestic weaponry system and powerful horseback riding forces. The author of the present study seeks to introduce the weaponry system of the Sasani kingdom and their use of this armament in the battlefields. It has been attempted to apply accurate sources of the Sasanians’ period in order to gather terse and precise information.اردشیر اول بنیانگذار شاهنشاهی ساسانی پس از آن که حکومت ملوک الطوایف - اشکانی – را برانداخت به تشکیل ارتشی منظم و نیرومند روی آورد ارتشی که سال های بعد توانست به کمک ابزار و آلات تعرضی و دفاعی درجدال با دشمنان ایران زمین به موفقیت های در خور توجهی دست پیدا کنند. جانشینان او هم در جنگ های تهاجمی و هم در جنگ های دفاعی قادر بودند تا به کمک سلاح های متنوع جنگی بسته به شرایط رزمی در برخورد با دشمنان خود در مکان های مختلف فنونی خاص به کار گیرند به گـونه ای که در جدال با رومیان که در تهاجمات خود به سر حدات و نواحی داخلی ایران پس از هجوم و یغماگری عقب نشینی اختیار کرده و همواره در قلاع مستحکم خود آرایش دفاعی می گرفتنددر جهت تسخیر قلاع آنها از طریق منجنیق و دژکوب عمل کنند و در بسیاری از مواردی برآن ها پیروز شوند و یا در جنگ با ترکان و اقوام بیابانگرد شرقی به پیروزی های قابل قبولی دست یابند که این امر محصول موارد مختلفی چون نیروی انسانی لازم، اقتباسات از ابزارآلات جنگی از دیگر ملل و حکومت های پیشین ایران، ابداعات جدیددر زمینه اسلحه سازی، کارگاه های مناسب (جهت اسلحه سازی)، توان و مانور بالای نظامی، افزار جنگی بومی و سواره نظام نیرومند و قوی بوده است. هدف نویسنده در این پژوهش مختصر اطلاعات داده شده در موردد جنگ ابزارهای این دوره و نحوه ی به کارگیری آنها توسط ساسانیان در میادین جنگ می باشد که حتی الامکان سعی شده از منابع معتبر مربوط به این دوره برداشت گردد.https://pdtsj.ut.ac.ir/article_70731_93406667d21595d4bc052e4445f654ad.pdfانجمن علمی دانشجویی تاریخ دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهرانپژوهش در تاریخ2322-12245120140522Internal conditions of Iran in first world war; from impartiality to informing national temporary governmentاوضاع داخلی ایران در جنگ جهانی اول: از بیطرفی تا تشکیل دولت موقت ملی9611070732FAجلیلقصابی گزکوهکارشناس ارشد تاریخ ایران دوره اسلامیمحمد رضابهشتیکارشناس ارشد تاریخ دانشگاه فردوسی مشهدJournal Article20190420First world war(1914 - 1918 A.D / 1332 - 1336 A . H) although began in Europe , its development gradually involved other places of world such as Asia and especially Iran . In spite of , Iran government had proclaimed its impartiality compeletely , but it was reversed by other governments that were in war .
In connection , Russia government In 1334 Moharram / 1294 Aban , because of German persons trying in Iran and also more tendency that Iranian people had to allies, deflowered Qazvin and for threating sent its persons to Tehran .For this reason, many groups of liberals such as merchants, scholars , journalist , nobles , members of parliament collective emigrated first to Qom and then Kashan , Esfahan and finally in Kermanshah they formed national temporary government for partiality from allies . This search wants to discuss at first, Iran impartiality subject and from this way investigates beginning and the end of national temporary government.جنگ جهانی اول (1918-1914م/ 1336-1332ه.ق) گرچه در اروپا آغاز شد، دامنهی آن به تدریج سایر نقاط جهان از جمله آسیا و به ویژه ایران را در برگرفت. با اینکه دولت ایران بیطرفی همه جانبهاش را در جنگ اعلام کرده بود، این بیطرفی از سوی دولتهای درگیر در جنگ نقض گردید. در این زمینه دولت روسیه در محرم1334 ه.ق/آبان 1294 ه.ش. در نتیجه فعالیت نیروهای آلمانی در ایران و همچنین گرایش بیشتر مردم ایران به متحدین، قزوین را تصرف کرده و برای تهدید، نیروهایش را به سوی تهران گسیل کرد. به همین دلیل گروه زیادی از آزادی خواهان اعم از تجار،علما، روزنامه نگاران، اعیان و اشراف، نمایندگان مجلس گروه گروه ابتدا به سمت قم سپس کاشان ، اصفهان مهاجرت کردند و در نهایت در کرمانشاه دولت موقت ملی را به طرفداری از متحدین تشکیل دادند. پژوهش حاضر بر آن است تا ابتدا موضوع بی طرفی ایران را به بحث بگذارد و از این رهگذر آغاز و سرانجام دولت موقت ملی را بررسی کند.https://pdtsj.ut.ac.ir/article_70732_822c1ea126e48e1b32ad72cc5df7161f.pdfانجمن علمی دانشجویی تاریخ دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهرانپژوهش در تاریخ2322-12245120140522Tsarist Russian on the Caucasus and administrative
reform - political in that area the domination ofاستیلای روسیه تزاری بر قفقاز جنوبی و اعمال اصلاحات اداری - سیاسی در آن منطقه11213070733FAمحرمقلی زادهکارشناسی ارشد تاریخ ایران اسلامی - دانشگاه تبریزصمدرشیدزادهکارشناسی ارشد روابط بینالملل - دانشگاه علامه طباطباییJournal Article20190420the Great's Peter efforts to create internal unity among ethnic Russians and draw Prospects for future expansion, as a turning point in Russian history. After Peter's death, the rulers of the Kremlin in order to achieve Warm waters and the resources and markets of other countries. Were in conflict with governments of Iran. Finally, after the death of Agha Mohammad Khan Qajar large areas of Northwest Territories and eastern Iran was occupied by Russia.
Human Geography (composed of different ethnic and religious Language and ethnic diversity) in the Caucasus persuation the Russian occupation Traditional political and administrative system in the region to create an wide change. forThe administrative reform, especially political reforms Intensified after 1854 CE, without a proper understanding of ethnic and religious mosaic Caucasus and territories apply. Muslim and Christian undergoes wishes to Audrey - politically will be. From this, it consistently opposed reform in the region, Muslims were particularly sought.اقدامات پتر کبیر در جهت ایجاد اتحاد درونی در میان اقوام روس و ترسیم چشم انداز توسعه طلبی برای آینده، نقطه عطفی در تاریخ روسیه محسوب میشود. بعد از مرگ پتر، زمامداران کرملین همواره در راستای دست یابی به آبهای گرم و نیز منابع و بازارهای تجاری سرزمینهای دیگر با دولتهای ایران در ستیز بودند. در نهایت بعد از مرگ آغامحمدخان قاجار قسمت وسیعی از سرزمینهای شمال غربی و شرقی ایران به تصرف روسیه درآمد. البته جغرافیای انسانی نامتناجس (متشکل از اقوام و ملیتهای مختلف با دین و زبان و قومیت متنوع) در منطقه قفقاز، اشغالگران روس را مجبور نمود تا در سیستم اداری و سیاسی سنتی منطقه تغییر و تحول گستردهای ایجاد نمایند. اصلاحات اداری مذکور که بویژه بعد از اصلاحات سیاسی 1854 م. شدت یافته بود، بدون درک صحیح موزائیک قومی و مذهبی قفقاز اعمال میشد و سرزمینهای مسلمان نشین و مسیحی نشین را دستخوش ناهماهنگیهای ادری – سیاسی قرار میداد. از این روی، انجام اصلاحات مذکور همواره مخالفت مردم منطقه، بویژه مسلمانان را در پی داشت.https://pdtsj.ut.ac.ir/article_70733_eb83879159a5b286937efc7c8bae4509.pdf